Kategorie
Słowacja

Modra – Gastronomia, Rozrywki, Zwiedzanie

Gastronomia

Lokali gastronomicznych najlepiej szukać w centrum, przy ul. Sturovej: restauracja U zlateho jeleńa (nr 73) specjalizuje się w potrawach kuchni słowackiej; kilka kroków dalej jest pizzeria z cukiernią (nr 80), restauracja Perła (nr 59), Art Cafe (nr 61), herbaciarnia Ćajovńa (nr 84) i kafejka internetowa NetCafe (nr 102). Tanie, szybkie dania (konsumpcja na stojąco) oferuje samoobsługowy bufet Lahódky (nr 72). Bezwzględnie warto odwiedzić restaurację-galerię Vinohradnicky dom (Sturova 108) o stylowych wnętrzach w dawnym domu winiarzy, bogatym menu, długiej liście miejscowych win oraz umiarkowanych cenach.

Degustacje i sprzedaż win (degustacja najczęściej po uprzednim zgłoszeniu) prowadzą m.in. Skolsky majetok Modra (ul. Horna 20), Vladimfr Huttera (ul. Pod Vinicami 15), Pavol Soldan (ul. Dukelska 36) i Ludovit Żofiak (ul. Kalinćiakova 49).

Rozrywki

W Modrej i należących do niej osadach rekreacyjnych są korty tenisowe, letnie kąpielisko (przy ul. Kalinćiakovej) i stok narciarski z niewielkim wyciągiem (Piesok).

Z Modrej i z Harmonii wychodzą atrakcyjne szlaki turystyczne w bliższe i dalsze rejony Małych Karpat. Warto się wybrać na spacer czerwonym szlakiem obok malowniczych skał Trzech Jeźdźców na szczyt Velka Homola (709 m n.p.m., ok. 6 km) -wieża widokowa umożliwia podziwianie rozległej panoramy okolicy. Nieco dłuższa trasa zielonym szlakiem prowadzi do zamku Ćerveny Kamen (ok. 7 km).

Najsłynniejsza impreza cykliczna to festiwal winobrania. Odbywa się we wrześniu w latach parzystych (w nieparzystych w Pezinku).

Zwiedzanie

Pierwsze wzmianki o Modrej, zwanej czasem „perłą Małych Karpat”, pochodzą z XII w., czego dowodzi dokument z 1158 r., w którym książę Geza darował osadę biskupstwu w Nitrze. W XIV w. Modra należała do węgierskich królowych, a w 1607 r. stała się wolnym miastem. Podobnie jak w Pezinku, i tutaj wiązało się to z przywilejem wybudowania murów miejskich, których ruiny z basztą i bramą zachowały się do dziś. W 1636 r. działał już cech garncarzy, po którym schedę przejęli XVIII-wieczni rzemieślnicy. Tradycje winiarskie miasteczka są równie bogate jak pozostałych miejscowości szlaku małokarpackiego. Również tutaj winiarstwo rozwinęli osadnicy niemieccy, którzy przyczynili się do rozkwitu reformacji. Do końca XIX w. Modra była w przeważającej części protestancka: w XVIII w. postawiono dwa duże kościoły ewangelickie, podczas gdy nowa świątynia katolicka powstała dopiero w 1876 r. W XVIII w. rozpoczęły działalność szkoły ewangelickie, które w następnych stuleciach kształciły wybitne umysły z różnych dziedzin. Dwaj słowaccy budziciele świadomości narodowej – Stur i Hurban – nazywali Modrą „słowackimi Atenami” ze względu na rolę, jaką miejscowe środowiska szkolne pełniły w kształtowaniu słowackiego ruchu narodowego w połowie XIX w. Sam Ludovit Stur spędził w Modrej ostatnie lata życia, tu również został pochowany. Jego okazały pomnik stoi w centrum.

W miasteczku warto obejrzeć fragmenty murów obronnych z lat 1610— 1646 z Górną Bramą przy głównej ulicy oraz okrągłą basztą, dobrze widoczną z równoległej do Sturovej ul. Moyzesovej. Spośród pięciu kościołów, których wieże gęsto strzelają w niebo, trzy są ewangelickie (ul. Dolna i Nd-rodna), dwa katolickie (ul. Sturoya i Dolna przy cmentarzu). Najstarszy z nich to katolicki kościół św. Jana Chrzciciela z przełomu XIV i XV w. stojący pośród drzew w dolnej części miasta. Na przykościelnym cmentarzu znajdują się groby L. Stura oraz wybitnego botanika i geografa J. Holubyego (1836-1923). Na rogu Sukienickiej i Hrnćiarskiej warto zwrócić uwagę na dawną synagogę. Budynek szkoły winiarskiej przy ul. Kostolnej 3 to niegdysiejsza ewangelicka szkoła dla dziewcząt. Niska zabytkowa zabudowa ciągnie się wzdłuż głównych ulic miasteczka. Za Górną Bramą można obejrzeć zabytkowy pałac wzniesiony w stylu renesansowym, a później wielokrotnie przebudowywany. Zachował się czworokątny dziedziniec z toskańską lodżią oraz interesujące renesansowe sklepienia. Wokół rozciąga się dawny park w stylu francuskim. Dziś w budowli ma siedzibę firma winiarska (w wysklepionej piwnicy urządza się degustacje szlachetnych trunków).

Muzeum E. Stura (ul. Sturova 50; wt.-pt. 9.00-16.00, sb. 8.00-15.00; 20/10 Sic) w dawnym ratuszu przy katolickim kościele św. Stefana obrazuje dzieje miasta oraz działalność Stura i jego następców. Osobne miejsce zajmuje galeria majoliki – intryguje kwiatową ornamentyką o pastelowych barwach (z przewagą żółtej i niebieskiej). W miasteczku są warsztaty kilku rzemieślników kontynuujących ceramiczne tradycje, a także zakłady Slovenska ludova majolika. Gotowe wyroby można kupić w sklepikach przy ulicach Śturovej i Dolnej oraz w sklepie przyzakładowym (ul. Dolna 138, www.majolika.sk).